Sekrety Mostu Poniatowskiego (1)

Most Poniatowskiego. Tzw. Trzeci Most, uruchomiony w styczniu 1914. Wszyscy go znamy, jest istotnym elementem krajobrazu miejskiego Warszawy. Pytanie co o tym moście wiemy? No to spróbujmy sobie przybliżyć wiedzę o moście, skupiając się na jego wybranych elementach.

Po obu stronach mostu, wjazdu strzegą wieżyce. Zaprojektowane przez Stefana Szyllera, w stylu nawiązującym do renesansu, który to w okresie zaboru rosyjskiego uważano za styl typowo polski. Tym samym ów neorenesansowy kostium był swoistą formą antyrosyjskiej demonstracji. Attyki (czyli zwieńczenia, zasłaniające dachy) jako żywo miały przypominać krakowskie Sukiennice, kamieniczki Kazimierza czy zamek w Baranowie Sandomierskim – perły polskiego renesansu. Ot taki prztyczek w nos rosyjskiej władzy.

Wieżyce, z wyglądu mają obronny charakter, niemniej to już tylko tak żeby było ładniej. Aczkolwiek w okresie II wojny światowej wieżyce znalazły zastosowanie obronne. Niemcy umieścili na nich stanowiska obrony przeciwlotniczej.

Zdjęcia przedstawiają wieżyce mostu od strony wschodniej, znajdujące się na wysokości Stadionu Narodowego i Saskiej Kępy. Gdybyśmy znaleźli się w tym miejscu cca 35 lat temu, to zamiast okazałych wieżyc, znaleźlibyśmy wyłącznie schody prowadzące na most. Po wieżycach wówczas funkcjonowało wyłącznie wspomnienie. Szczęśliwie, w latach 1985 – 90 przeprowadzono gruntowny remont mostu, obejmujący m.in. jego poszerzenie, wzmocnienie konstrukcji etc. Wówczas także zdecydowano się na odtworzenie, rozebranych w latach 50-tych XX wieku, wschodnich wieżyc mostu.

Tak więc obecne wieżyce od strony wschodniej są stosunkowo niedawną rekonstrukcją tworu pierwotnego.

Ciąg dalszy nastąpił:

część druga – o barierkach mostu.